After Hannibal

Eyes wide shut

Hoe kan men de band tussen twee dansers tastbaar maken? Voorbij fantasieën en projecties, hoe kan men alles vormgeven wat zich neerzet, wordt overgedragen en circuleert in de ruimte wanneer lichamen samen in beweging komen? Om deze relatie, die zowel ontastbaar als intiem is, te onderzoeken, gingen Marie Goudot en Michael Pomero uit van hun eigen ervaringen—als koppel en als performers; van de diepe kennis die ze hebben van hun eigen lichaam en dat van de ander, van de verbindingen, de zones van onzekerheid, duizeling, en de vele vocabularia die ze samen hebben doorkruist gedurende 27 jaar choreografisch leven.

Met het doel een meeslepende ervaring van deze verbondenheid te creëren, hebben ze een protocol van “gefabriceerde blindheid” uitgevonden, geïnspireerd op de performance van Vito Acconci, Association Area: geblinddoekt en afgesneden van hun ruimtelijke referenties, lieten ze stemmen de beweging beïnvloeden, geleid door het dramaturgische oog van Julien Monty. Dichter Gilles Amalvi en performer Christine De Smedt sturen en herscheppen de trajecten van hun gebaren via gesproken woorden—een vocale en poëtische materie creërend: een weefsel van woorden dat fungeert als markeringen en signalen.

Door de stemmen en verbeeldingen heen creëert After Hannibal een open associatieve ruimte, een territorium van projecties waar hun lichamen reageren, interageren en op hun eigen manier de impulsen vertalen die door taal worden gecreëerd en verspreid. Een dubbele vertaaloperatie: wat woorden in zichzelf en voor de ander voortbrengen—wat zich manifesteert als een choreografie op het scherp van de snede, waarbij woorden, beelden en bewegingen elkaar voortdurend in een doorlopende feedbackloop spiegelen.

Eyes wide shut, hun ogen gesloten maar innerlijk wijd open, materialiseren Michael en Marie een beeld van verbinding—een muziek van hechting. Door een beperking om te zetten in een laag van lichaamsleesbaarheid, proberen ze zichtbaar te maken wat normaal onzichtbaar blijft: de uitvinding en verspreiding van gebaren in de ruimte. In dit kwartet voor twee lichamen en twee stemmen maakt zelfs het kleinste teken voelbaar hoe lichamen in eenheid bewegen, glijden, vallen en weer opstaan—dansend voorbij het uiterlijk.